farkındalık

Vicdan Doğuştan mı Gelir, Sonradan mı İnşa Edilir?   Bir çocuğa “Bu yaptığın yanlış.” dediğinizde gerçekten neden yanlış olduğunu mu anlamlandırmaya mı çalışır , yoksa yalnızca ceza almaktan mı korkar? Ya da bu ikisi arasında kafası mı karışır?   Bu soru, vicdanın kaynağını anlamak için iyi bir başlangıçtır. Çünkü vicdan dediğimiz şeyin doğuştan mı geldiği,

İnsan deneyimi yalnızca yaşanan olaylardan oluşmaz. Aynı zamanda insanın yaşadığı şeyi nasıl fark ettiği, nasıl yorumladığı ve nasıl anlamlandırdığı da deneyimin bir parçasıdır. Bir olayın içinde olmak başka, o olayı sürekli gözlemleyen bir bilinçle yaşamak ise tamamen farklı bir zihinsel durum yaratır. Bilinç yorgunluğu, sürekli aktif kalan farkındalık hâlinin zamanla zihinsel yük oluşturmasıyla ortaya çıkan

Duygusal yorgunluk, çoğu zaman fark edilmeden başlar. Biri “Nasılsın?” diye sorduğunda düşünmeden verilen “iyiyim” cevabı, bu sürecin en görünmez göstergelerinden biridir. Çünkü bazen insan gerçekten iyi olup olmadığını kontrol bile etmez. Cevap otomatikleşir.Soru bir durup düşünme alanı açmaz.Konuşma hızlıca kapanır. Ve zamanla “iyiyim” demek, konuşmayı kısa kesmenin en güvenli yolu hâline gelir. Konuşursam Dağılırım Sanmak

Senem | Koç Üniversitesi Psikoloji Bölümü Psikolojiye neden ilgi duymaya başladığımı soranlara genelde tek bir cevap veremiyorum. Çünkü bu ilgi bir anda ortaya çıkmadı; yavaş yavaş, fark etmeden hayatımın içine sızdı. Koç Üniversitesi’nde psikoloji okumaya başladığım ilk günlerde şunu fark ettim:Aslında biz, kendimizi sandığımız kadar tanımıyoruz. Daha ilk derslerde hocamız bir soru sordu: “Gün içinde

  1. Giriş: Zen’in Temel Felsefesi Zen, Doğu felsefesinin en minimalist ve deneyim odaklı yaklaşımıdır. Budizm’in Mahayana kolundan türemiş olan Zen, insanın zihninde sessiz bir farkındalık alanı yaratmayı amaçlar. Buradaki temel soru şudur: Bilinç nedir ve onu nasıl doğrudan deneyimleyebiliriz? Zen pratiği, uzun tartışmalara, soyut kavramlara veya doktrinlere dayanmaz. Aksine deneyim, meditasyon ve günlük yaşamla

Dört Anlaşma Işığında Bir Farkındalık Yolculuğu Günlük yaşamda karşımızdaki kişinin bir tavrını, eleştirel bir yorumunu ya da sadece sessizliğini çoğu zaman üzerimize alınırız. Bir yüz ifadesi veya bir suskunluk, sanki bizim değerimizle ya da yeterliliğimizle ilgiliymiş gibi gelir. Oysa gerçeklik çoğu zaman bundan çok farklıdır. Bu tepkilerin kaynağı biz değil; o kişinin kendi hikâyesi, yaraları,

Var Olmanın Sorumluluğunu Almak Hayat, bir dizi tesadüfün sonucu mu, yoksa bizim şekillendirdiğimiz bir tuval mi? Bu soru, insan varoluşunun en temel paradokslarından birine işaret eder. Pek çok kişi, günlük hayatın akışında kendini pasif bir izleyici gibi hisseder: İşler kötü gittiğinde suçlayacak bir dış etken ararız — kader, aile, toplum, hatta şanssızlık. Ancak kişisel büyümenin

İnsan doğası karmaşıktır. Davranışlarımız yalnızca dış koşullarla değil, içsel mekanizmalarımızla da şekillenir. Bu davranış biçimlerinden biri olan sosyal geri çekilme, çoğu zaman yanlış anlaşılır. Geri çekilen birey yalnızca utangaç değildir. Bu durum; psikolojik, bilişsel ve nörobiyolojik süreçlerin birleşimiyle ortaya çıkar. Kişi sosyal ortamdan uzaklaşsa bile dünyayı gözlemlemeye devam eder. Katılım azalır, farkındalık artar. Bu davranış