Edebiyat

Edebiyat çoğu zaman kitaplarla, sayfalarla, yazar isimleriyle anılır. Oysa edebiyatın asıl malzemesi ne kitap ne de kelimedir. Edebiyatın asıl malzemesi insandır. İnsan olmadan edebiyat olmaz; edebiyat olmadan da insan kendini tam olarak anlatamaz. İnsan, yaşadığı her şeyi doğrudan ifade edemez. Bazı duygular vardır, kelimeye dökülmek istemez. Acı bazen sessiz kalır, sevinç bazen eksik hissedilir, pişmanlık

Selamlar kitap severler ben Aslı bugün, satır arası dedektifleri ve kalemi elinden düşürmeyenlere sevecekleri bir yazı ile geliyorum! Bugün kahvelerimizi hazırlayıp, edebiyat dünyasının en gizemli kapısını aralıyoruz. Bir romanı bitirdiğimizde günlerce etkisinden çıkamadığımız o isimleri hatırlayın: Raskolnikov, Bihter Ziyagil ya da Jay Gatsby… Onları sadece birer kurgu olmaktan çıkarıp zihnimize kazıyan şey neydi? Elbette kusursuz

Bir metni değerlendirirken çoğu zaman olaylara ve karakterlere odaklanırız. Ancak metnin asıl yönünü belirleyen unsur, anlatımda bakış açılarıdır. Çünkü aynı olay, farklı bir bakış açısıyla anlatıldığında bambaşka bir anlam kazanabilir. Edebiyatta anlatımda bakış açıları, olayların hangi anlatıcı tarafından ve hangi perspektiften aktarıldığını ifade eder. Bu konu hem anlatı tekniklerini anlamak hem de sınavlarda doğru şıkkı

Okumak çoğu zaman faydalarıyla anlatılır.“Kelime haznesi geliştirir”, “ufku açar”, “bilgi verir” denir.Ama insan gerçekten bunlar için mi okur? Eğer mesele yalnızca bilgi olsaydı, ansiklopedi yeterli olurdu.Eğer mesele kelime öğrenmek olsaydı, sözlük okurduk.Ama insanlar roman okur, şiire döner, denemelerde oyalanır. Çünkü okumanın meselesi fayda değil, yüktür. İnsan, içindekini her zaman taşıyamaz.Bazı düşünceler ağır gelir. Bazı soruların

Servet-i Fünun edebiyatı, Türk edebiyatında modern anlamda bireysel ve estetik kaygının ön plana çıktığı en önemli kırılma noktalarından biridir. 1896–1901 yılları arasında etkili olan bu dönem, yalnızca bir edebi topluluk değil, bir zihniyet dönüşümüdür. Osmanlı Devleti siyasi olarak çalkantı içindeyken, genç sanatçılar Batı’ya yönelmiş; Fransız edebiyatını örnek alarak yeni bir dil ve üslup oluşturmuşlardır. Bu

Bir kitabı okuyup bitirmek harika bir duygudur ama iş o kitabın özetini çıkarmaya geldiğinde çoğumuzun eli ayağına dolanır. “Nereden başlasam?”, “Hangi karakterleri yazsam?”, “Çok mu uzun oldu, yoksa çok mu yüzeysel kaldı?” gibi sorular kafamızda dönüp durur. Özellikle edebiyat derslerine çalışırken, yoğun sınav hazırlık dönemlerinde ya da kendi blogumuz için içerik üretirken bu süreç bazen

Bir kitabı okurken hiç düşündünüz mü; neden bazı yazarlar sayfalarca doğayı, ağaçları, aşk acısını ballandıra ballandıra anlatır da, bazıları direkt hayatın o tokat gibi sert gerçeklerini yüzümüze vurur? Ya da neden bazı kitaplar bildiğimiz dünyaya hiç benzemez de tamamen bir rüya alemini andırır? İşte tüm bu farklılıkların arkasında, edebiyat tarihine yön veren o meşhur felsefi

Günümüzde bilgi o kadar hızlı akıyor ki, her gün okumamız gereken yüzlerce sayfa yazı, kitap, makale veya ders notu önümüzde birikiyor. Çoğu zaman “Keşke şu kitabı bir günde bitirebilsem” ya da “Sınavda şu paragrafları daha hızlı okusam da zamanım artsa” diye içimizden geçiririz. İnternette arama motorlarında sıkça karşımıza çıkan hızlı okuma teknikleri nelerdir sorusu, aslında

Günlük hayatta mesajlaşırken, sosyal medyada paylaşım yaparken ya da çok önemli bir sınava hazırlanırken hepimiz dilimizin kurallarına dikkat etmeye çalışırız. Ancak birçoğumuz “de”lerin, “ki”lerin yazımında veya birleşik kelimelerin nerede ayrılacağı konusunda sürekli ikileme düşeriz. İnternette sıkça karşımıza çıkan yazim kuralları nasıl öğrenilir sorusu, aslında ezberden uzak, mantığa dayalı birkaç küçük adımla tamamen çözülebilir. Eğer siz