Psikoloji

azen bir insanla ilk kez karşılaşırız ve daha birkaç dakika geçmeden onun hakkında bir fikir ediniriz. “Bu kişide bir tuhaflık var.” “Bundan pek hoşlanmadım.” “Bana güven vermedi.” Üstelik ortada bunu açıklayacak belirgin bir davranış da olmayabilir. Kişi bize kötü bir şey yapmamıştır. Hatta doğru düzgün konuşmamış bile olabilir. Peki zihnimiz nasıl olur da bu kadar

Bazen bütün gün evde otururuz, fiziksel olarak neredeyse hiçbir şey yapmayız ama akşam olduğunda kendimizi tükenmiş hissederiz. Ortada yoğun bir iş, uzun bir yürüyüş ya da ağır bir fiziksel efor yoktur. Yine de yorgunuzdur. Çünkü yorulmak için her zaman bedenimizi çalıştırmamız gerekmez. Zihin de sürekli meşgul olduğunda insanın enerjisini tüketebilir. Zihin Hiç Durmadığında Gün boyunca

Geçmişimizi hatırlarken çoğu zaman bir arşivi açtığımızı düşünürüz. Sanki yaşadığımız olaylar zihnimizin bir köşesinde olduğu gibi durur ve biz de yalnızca onları geri çağırırız. Oysa hafıza bundan çok daha karmaşıktır. İnsan, geçmişini her hatırladığında onu bir ölçüde yeniden kurar. Aynı olay yıllar sonra farklı ayrıntılarla, farklı duygularla ve hatta farklı anlamlarla hatırlanabilir. Peki neden? Çünkü

Bazı insanlar güzel bir haber aldığında bile tamamen rahatlayamaz. Bir şeyler yoluna girdiğinde içlerinden bir ses, “Ama birazdan kötü bir şey olacak” der. Her şey yolundayken huzursuz olmak, mutluluğun hemen arkasından bir felaket beklemek ya da iyi giden bir şeyi fazla düşünerek bozacağından korkmak… Dışarıdan bakıldığında anlaşılması zor görünebilir. Ama zihnin çalışma biçimi açısından bunun

Bazen bir şeyi bütün kalbimizle isteriz. Bir ilişki, yeni bir iş, taşınmak, önemli bir karar ya da uzun zamandır hayalini kurduğumuz bir değişim… Fakat o şey gerçekten mümkün hale geldiğinde garip bir şey olur: Geri çekiliriz. Tam yaklaşacakken vazgeçer, bahaneler bulur veya bir anda daha önce fark etmediğimiz kusurları görmeye başlarız. Bu çelişki aslında sandığımız

[14:36, 14.09.2026] Mehmet Ali Abim Maykairos: Bir odaya giriyorsunuz. Üzerinizdeki kıyafetin biraz garip olduğunu düşünüyorsunuz. Saçınız istediğiniz gibi durmuyor. Bir şey söylerken kelimeyi yanlış seçiyorsunuz. Ve zihniniz hemen aynı sonuca varıyor: “Herkes bunu fark etti.” Oysa çoğu zaman kimse fark etmemiştir. Çünkü insanların önemli bir bölümü, çevresindekileri sandığımız kadar dikkatli izlemiyor. Psikolojide spot ışığı etkisi,

Bazı ilişkiler büyük bir kavga ile bitmez. Kimse kapıyı çarpmaz. Büyük bir ihanet yaşanmaz. Son bir tartışma bile olmayabilir. Sadece taraflardan biri daha az konuşmaya başlar. Mesajlara daha geç cevap verir. Görüşmek için eskisi kadar istekli değildir. Önceden anlattığı şeyleri artık anlatmaz. Sorunları çözmek için uğraşmak yerine susmayı tercih etmeye başlar. Karşısındaki insan çoğu zaman

İnsan kimi zaman başarısız olmaktan korktuğu için değil, başarılı olmaktan korktuğu için geri adım atar. Bir fırsat çıkar. Tam işler yoluna girecekken erteleme eğilimi başlar. Önemli bir karar yaklaşınca bahaneler çoğalır. Bir ilişki iyi giderken gereksiz bir kavga çıkar. Bir hedefe ulaşmak için aylarca çalışılır, fakat son düzlükte insan kendi ayağına takılıp düşer. Dışarıdan bakıldığında

İnsan bazen ne istediğini açık şekilde bilir. Gitmek istediği yön nettir, ihtiyaç fark edilmiştir ve zihinsel olarak hedef belirlenmiştir. Ancak buna rağmen hareket başlamaz. Sorun çoğu zaman kararsızlık değildir çünkü yön bellidir. İnsan ne yapması gerektiğini bilir ama buna rağmen ilerleme hissi oluşmaz. İçsel yön kaybı, istek ile hareket arasındaki bağın zayıflamasıyla ortaya çıkan psikolojik