özsaygı

Hayır. İki harf, bir hece, koca bir devrim. Çoğumuz bu kelimeyi söylediğimiz anda içimizde bir yer yerinden oynar. Kalp hızlanır, avuçlar terler, ses titrer. Sanki bir suç işliyormuşuz gibi. Ama gerçek şu: “Hayır” demek, “evet” demek kadar yaşamı onurlandıran, hatta bazen daha kutsal bir eylemdir. Çünkü her “hayır”, aslında kendine kocaman bir “evet”tir. Hayır Demekten

Çoğumuz “hayır” kelimesini söylemekten korkarız. Söylediğimiz anda içimizde bir alarm çalar: “Bencil oldum. Sevimsiz oldum. Terk edilirim.” Bu alarm çocukluktan gelir. “Hayır” dediğimizde kaşların çatıldığını, ses tonunun değiştiğini, sevginin çekildiğini hatırlıyoruz. Böylece öğreniyoruz: Hayır demek = ilişkiyi riske atmak. Ama gerçek tam tersidir. Psikolojik olgunluğun en kesin göstergesi, sağlıklı sınır koyabilme becerisidir. Sınır koyamayan insan,