aruz ölçüsü

Gazel, divan edebiyatında en çok kullanılan ve en çok sevilen nazım biçimlerinden biridir. Bana göre gazeli özel kılan şey, az sayıda beyitle çok derin duygular anlatabilmesidir. Özellikle aşk, özlem ve hayatın geçiciliği gibi konular, gazelde yoğun ve etkileyici bir şekilde işlenir. Gazel, kısa gibi görünür ama anlam bakımından oldukça zengindir. Her beyit kendi içinde anlamlıdır;

Türk edebiyatına baktığımda en net ayrımı halk edebiyatı ile divan edebiyatı arasında görüyorum. İkisi de aynı coğrafyada, aynı milletin içinde doğmuş ama ortaya koydukları edebiyat anlayışı neredeyse tamamen farklı olmuş. Bu fark sadece dilde değil; bakış açısında, hedef kitlede ve anlatım tarzında da kendini gösteriyor. Ortaya Çıkış ve Kaynak Halk edebiyatı halkın içinden doğmuştur. Köyde,

Divan edebiyatı, benim gözümde Osmanlı döneminin en “ince işçilik” isteyen edebiyatıdır. Halk edebiyatı nasıl doğrudan, sade ve samimiyse; divan edebiyatı da bunun tam tersine daha süslü, daha kurallı ve daha sanatlı bir anlatım üzerine kuruludur. Bu edebiyat anlayışı yaklaşık olarak 13. yüzyıldan 19. yüzyıla kadar Osmanlı coğrafyasında etkili olmuştur. Saray çevresinde, medrese eğitimi almış şairler