insan zihni

Her Şeyi Anlamlandırmak Zorunda mıyız? Anlam aramak   İnsan zihni boşlukları sevmez.   Bir olay yaşandığında, bir ilişki bittiğinde ya da beklenmedik bir şey olduğunda aklımızın ilk yaptığı şey nedenini aramaktır. Çünkü belirsizlik, çoğu insan için cevaptan daha rahatsız edicidir. Kötü bir cevap bile bazen cevapsızlıktan daha güvenli hissettirir.   Peki ya bazı şeylerin gerçekten

İnsan zihni doğası gereği anlam üretmeye eğilimlidir. Yaşanan olaylar, karşılaşılan insanlar, söylenen sözler ve hatta tesadüf gibi görünen durumlar bile zihinde bir yere oturtulmak istenir. Çünkü anlam üretmek dünyayı daha anlaşılır hale getirir. İnsan, anlam kurduğu ölçüde yaşadığı deneyimleri kontrol edebildiğini hisseder. Ancak bu süreç sürekli hale geldiğinde zihinsel yapı farklı bir noktaya evrilmeye başlar.

İnsan belirli bir düzenin içine yerleştiğinde, o düzen zamanla doğal kabul edilmeye başlanır. Günlük yaşamın tekrar eden yapısı, çevresel normlar ve alışkanlıklar, gerçekliğin sorgulanmadan kabul edilen bir çerçeveye dönüşmesine neden olur. Başlangıçta dikkat çeken birçok şey zamanla görünmez hale gelir. Gerçeklik alışkanlığı, insanın içinde bulunduğu sistemi sürekli değerlendirmeyi bırakıp onu “verili gerçeklik” olarak kabul etmeye

İnsan deneyimi yalnızca yaşanan olaylardan oluşmaz. Aynı zamanda insanın yaşadığı şeyi nasıl fark ettiği, nasıl yorumladığı ve nasıl anlamlandırdığı da deneyimin bir parçasıdır. Bir olayın içinde olmak başka, o olayı sürekli gözlemleyen bir bilinçle yaşamak ise tamamen farklı bir zihinsel durum yaratır. Bilinç yorgunluğu, sürekli aktif kalan farkındalık hâlinin zamanla zihinsel yük oluşturmasıyla ortaya çıkan

İnsan zihni tekrar eden uyaranlara zamanla alışır. İlk karşılaşıldığında dikkat çeken bir ses, görüntü, davranış veya durum, tekrarlandıkça sıradanlaşmaya başlar. Zihin sürekli aynı kalan şeyleri arka plana iter ve dikkatini daha yeni veya değişken uyaranlara yöneltir. Bu durum günlük yaşamı kolaylaştırır çünkü insanın her detaya sürekli aynı yoğunlukta dikkat vermesi mümkün değildir. Algısal aşınma, bu

Senem | Koç Üniversitesi Psikoloji Aşırı düşünmenin ne olduğunu çoğumuz biliyoruz. Ama ne zaman başladığını fark etmek zor.Benim için bu fark ediş, Koç Üniversitesi’nde psikoloji okurken, bir derste verilen çok basit bir tanımla başladı: “Overthinking, çözüm üretmeyen düşüncenin tekrar tekrar dönmesidir.” O an anladım ki, ben uzun zamandır düşündüğümü sanıyordum ama aslında aynı noktada durup

Senem | Koç Üniversitesi Psikoloji Bölümü Psikolojiye neden ilgi duymaya başladığımı soranlara genelde tek bir cevap veremiyorum. Çünkü bu ilgi bir anda ortaya çıkmadı; yavaş yavaş, fark etmeden hayatımın içine sızdı. Koç Üniversitesi’nde psikoloji okumaya başladığım ilk günlerde şunu fark ettim:Aslında biz, kendimizi sandığımız kadar tanımıyoruz. Daha ilk derslerde hocamız bir soru sordu: “Gün içinde

Günlük Hayattan Psikolojik Bir Okuma Psikoloji okumaya başladığımda fark ettiğim ilk şey şuydu:İnsanlar çoğu zaman hayatlarındaki engelleri dışarıda arıyor ama asıl zorlayıcı olan, kendi düşünce kalıpları oluyor. Bunu bazen fark ederek, bazen de hiç farkında olmadan yapıyoruz. Bu yazıda bilimsel terimleri sıralamak yerine, insan zihninin neden bazen kendi ayağına takıldığını günlük hayattan örneklerle anlatmak istiyorum.

İnsan doğası karmaşıktır. Davranışlarımız yalnızca dış koşullarla değil, içsel mekanizmalarımızla da şekillenir. Bu davranış biçimlerinden biri olan sosyal geri çekilme, çoğu zaman yanlış anlaşılır. Geri çekilen birey yalnızca utangaç değildir. Bu durum; psikolojik, bilişsel ve nörobiyolojik süreçlerin birleşimiyle ortaya çıkar. Kişi sosyal ortamdan uzaklaşsa bile dünyayı gözlemlemeye devam eder. Katılım azalır, farkındalık artar. Bu davranış