şiir

Ben seniherkesin konuştuğu yerlerde değil,sessizliğin ortasında sevdim. Bir kelimeye sığmadın,o yüzden sustum.Sustum ki dağılmayasın. Gülüşün geç kaldı bana,ama yine de bekledim.Beklemek de sevmektibenim bildiğim kadarıyla. Herkes mutlu son ararkenben senin yokluğuna alışmayı öğrendim.Bu da bir tür sadakatti,kimseye anlatamadığım. Bazen aklıma geliyorsun,hiçbir şey yapmadan.Ne bir mesaj,ne bir ses. Sadece içimdeyerini değiştirmeden duranbir eksiklik gibi. Ben seni