varoluş

İnsan kimliği çoğu zaman ifade üzerinden şekillenir. Söylenen sözler, anlatılan hikâyeler, verilen tepkiler ve başkalarının algısı zamanla bir “benlik” görüntüsü oluşturur. İnsan konuşurken kendisini tanımlar, açıklar ve görünür hale getirir. Bu nedenle konuşma, kimliğin dış dünyaya yansıyan en güçlü taşıyıcılarından biri haline gelir. Ancak konuşma azaldığında ya da tamamen durduğunda farklı bir durum ortaya çıkar.

  Giriş: Zamanın Felsefi Sorusu   Zaman, insan için en temel öte yandan da en karmaşık kavramlardan biridir. Yüzlerce yıl boyunca filozoflar, bilginin, tecrübenin ve varoluşun temelini anlamak adına zamanın doğasını tartıştılar. Bergson’un süre anlayışı, Heidegger’in varlık ve zaman ilişkisi, modern fenemonolojinin deneyimsel yaklaşımı, insanın hem içsel hem de toplumsal yaşamında zamanın ne denli merkezi

    İnsan yaşlanır, zaman gülümser -çünkü biri geçip gider, diğeri kalır. Çarşaf gibi dümdüz ovada başlıyor yarış. Dar geçitlerden, uçurum kenarlarından ve dağların zirvelerine uzanan bir kovalamaca… İki çocuk koşuyor. Biri hızlanarak öne geçiyor. Özgür; ve kendinden emin, diğeri hemen arkasında nefes nefese, bazen öndekini yakalamak için elini uzatıyor ama yetişemiyor. Öndeki çocuk kayıp