Ekran Işığında Yalnızlık Şiir
Gecenin bir vaktiekran yine benden parlak.Parmaklarım kayıyorama hiçbir yere varmıyorum. Her şey hızlı,internet gibi.Duygular hariç.Onlar hâlâ yükleniyor. Bir bildirim sesikalbimden daha canlı.Sessizliğe alıştımuçak modunda yaşamaya. Bulutlara veri yükledik,anı yüklemeyi unuttuk.Hafızam doluama içim boş. Yapay zeka cevap veriyor artık,insanlar geç görüyor.Herkes çevrim içi,kimse gerçekten burada değil. Ben bazenbir tuşa basıpher şeyi kapatmak istiyorum.Ama kapanmıyor insan,sadece beklemeye
